PROJEKTANCI JUTRA
HERBACIARNIA RYOTEI
- Cześć, Tim. - Heidi, wyglądasz zjawiskowo.
To prezent od japońskiego projektanta.
- Jestem zachwycony. - Ubieram się od 45 minut.
- Efekt jest wart każdej minuty. - Jest piękne.
Z kimonem wiążą się wieki tradycji.
- Ale to wygląda nowocześnie. - To mi się podoba.
Czuję się odrobinę wyższa.
- Jasne. - Zobacz skarpety.
Są wspaniałe, tylko dodać japonki.
Patrzcie na jego nogi!
Przepiękne miejsce.
Chodźcie do nas.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Witajcie w herbaciarni Ryotei. - Tak.
- Łokcie ze stołu. - Właśnie.
- Ręce też. - Ręce ze stołu.
Nauczyliśmy się zasad.
Mam zdjąć kapelusz?
Tak, bez kapeluszy.
W końcu wiemy, co się kryje pod spodem.
To niesamowite być w ostatniej czwórce.
ESTHER - BERLIN, NIEMCY
Ale robi się coraz bardziej nerwowo.
Wszyscy ciężko pracowaliście, żeby tu dotrzeć.
Ale nie każdy z was dojdzie do ostatniego pokazu.
Dlatego chcieliśmy dać wam szansę się odprężyć
i zastanowić nad przebytą drogą.
Tak. Smacznego.
Chwytamy miskę prawą dłonią.
Proszę siorbać, w ten sposób...
Siorbanie oznacza, że wam smakowało i że już skończyliście.
Przepraszam, nie opanowałem sztuki siorbania.
- Odprężyliście się? - Tak.
To dobrze.
Bo przed wami najważniejsze zadanie,
jakie mieliście do tej pory.
To zadanie rozstrzygnie, kto z was
przejdzie do finału.
Nie sądziłem, że dojdę tak daleko. Ale teraz myślę,
że na to zasłużyłem.
JONNY - LOS ANGELES, USA
Harowałem jak nigdy i zasługuję na miejsce w finale.
Zaczęliście kilka tygodni temu, od pokazania swojej marki w pigułce.
Chcemy, abyście wykorzystali swoje doświadczenia w programie
w następnej kolekcji.
Musicie pokazać jurorom swój rozwój od czasu pierwszego zadania.
Możecie przygotować od dwóch strojów
- do czterech. - Dobrze.
Jak zawsze, co najmniej jeden z nich musi być łatwy w noszeniu.
Zwycięski strój będzie dostępny na Amazonie,
w sklepie Projektantów jutra.
Myślę, że zaczynam z ostatniej pozycji, bo nie wygrałam w żadnym zadaniu.
MEGAN - KANSAS CITY, USA
Pora się wykazać.
Bardzo ważne w prowadzeniu marki modowej
jest zarządzanie zespołem.
Każdy z was będzie pracować z dwiema szwaczkami.
- O rety! - W pracowni.
- Będą z nami? - Tak.
To będzie praca zespołowa.
Zazwyczaj właśnie tak pracuję,
dlatego bardzo się cieszę.
Pokaz odbędzie się za dwa dni.
Wieczorem, na łodzi w przystani.
Dlatego dajcie z siebie 1000%.
- Nie powstrzymujcie się. - Racja.
Wystarczy już tego zen.
Ostrożnie!
- Pracujcie ciężko. - Dzięki.
Powodzenia.
Żadnej inspiracji żółwiami?
Nie.
Mamy przygotować kolekcję dwóch do czterech strojów,
która pokaże nasz rozwój od początku programu.
Mam zupełnie inny styl niż pozostali.
Nie tylko tutaj.
SANDER - HASSELT, BELGIA
Czasami było mi naprawdę ciężko,
bo nikt nie rozumiał do końca moich projektów.
Zawsze chodzę własnymi ścieżkami
i w branży mody to ważne.
W ramach tego zadania przygotuję trzy stroje
jako przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
Od czego zacząłem, gdzie jestem teraz i dokąd zmierzam.
Pogodzenie łatwości w noszeniu
i sztuki było dla mnie największą przeszkodą,
ale także doprowadziło do najciekawszych projektów.
Myślę, że na początku miałem sporo do powiedzenia.
Chciałem, żeby inni widzieli
w moich ubraniach sztukę nowoczesną.
Nigdy nie widziałem nic podobnego.
Moje normalne projekty to świat fantazji.
- Czyli robisz coś szalonego. - I to jak.
Proszę, proszę. Jak to nazwać?
Nie ma na to słowa.
Oba stroje, choć niesamowite, są niezbyt łatwe w noszeniu.
- Mój pierwszy T-shirt. - To T-shirt w wydaniu Sandera.
Możesz połączyć
sprzedaż i kreatywność na swój własny sposób.
Jesteś dzisiejszym zwycięzcą.
Mógłbyś mieć własny pokaz w Paryżu.
Ktoś mi powiedział, że stałem się tym, kim chcę być.
Będę to pamiętać do końca życia.
Bardzo mi się podoba, że mamy skupić się na swoim stylu,
uwzględniając wszystko, czego się nauczyliśmy.
Przygotuję trzy stroje.
Połączę różne materiały
i wykorzystam nietypowe kroje i kształty.
Rozwijając kreatywność w tym programie,
odkryłam swoją bardziej kobiecą stronę.
Dlatego chcę uszyć coś zwiewnego,
co unosiłoby się na wietrze.
Wiem, jak bardzo się tu rozwinąłem,
i chcę pokazać coś bardzo kobiecego.
Jeden strój będzie oparty na pierwszej kolekcji,
której jurorzy w ogóle nie skomentowali,
ale w zupełnie nowym wydaniu.
Uszyję trzy stroje.
Jeden damski oparty na pierwszej kolekcji.
Drugi damski, zupełnie nowy.
I jeden męski.
Chcę dojść do finału.
To jest mój cel.
Bardzo tego pragnę.
Nadal projektuję dla dużych firm
i chciałabym nie musieć już tego robić.
Mówi się:
„Zamiast całe życie realizować czyjeś marzenia,
„realizuj własne”.
Przygotuję trzy stroje pokazujące dojrzałość i elegancję mojej marki,
ale z pazurem, którego gdzieniegdzie dodaję.
Jeśli mam wygrać, muszę iść na całość.
- Cztery? - Tak.
Szukam różnych materiałów.
Błyszczącej skóry, matowej wełny, szyfonu.
Nie wiedziałam, że jest pocięte.
Nie tylko w czerni. Chcę dodać odrobinę bieli.
Musimy dać z siebie wszystko, żeby znaleźć się w ostatniej trójce.
Róż, zieleń i czerń.
Jak kostium na Halloween, ale to nie szkodzi.
Znów wychodzę poza swoją strefę komfortu,
bo nigdy nie szyję w czerni.
Patrzcie, jak biedak musi się męczyć z czarnym filcem.
Cześć. Sander. Miło cię poznać.
Astha.
Astha? Cześć.
Tym razem każdy z nas ma dwie szwaczki
i do komunikacji potrzebujemy tłumacza.
Na razie przygotował wykrój...
Nigdy nie miałem okazji się sprawdzić w zarządzaniu zespołem.
Ale jak najbardziej chcę spróbować.
Możesz zacząć szyć spodnie.
W razie pytań jestem tam. Piątka?
Do dzieła.
Rewelacyjny materiał.
To ostatnia szansa pokazać jurorom,
że zasługuję na miejsce w finale.
Chcę, żeby moje materiały były wysokiej jakości,
luksusowe, ale też nowoczesne i atrakcyjne.
Super! Ale się cieszę.
To dla mnie coś nowego. Krokodyla skóra.
Bardzo mi się spodobała.
Oby to wystarczyło.
W tej kolekcji kieruje mną
pragnienie pokazania jurorom, jak bardzo się rozwinęłam w tym programie.
Na początku obawiałam się, że moje projekty są zbyt słabe,
że mój styl to za mało, dlatego trochę przesadzałam.
Nie chcę przesadzić. Może piękna skórzana lamówka.
Dobrze.
Współpraca z Jonnym była kamieniem milowym.
Dzięki nucie męskości i ostrzejszego stylu twój styl wchodzi na nowy poziom.
Wiesz, czego się uczę? Mniej znaczy więcej.
Wystarczyło wspomnieć Fly Girls. Bluzka jest fantastyczna.
Bardzo świeży projekt.
Bardzo ładny.
Weszła na poziom wyżej.
Myślę, że mój styl nie rozwija się małymi kroczkami.
Oba stroje zachwyciły mnie.
Dziękuję.
To są ogromne kroki.
Wielkie.
Z wyraźną różnicą między początkiem a końcem.
Jedwab?
Nie wiem dlaczego, ale nie mogę przestać myśleć o przejrzystym jedwabiu,
który trudniej ciąć i szyć niż cokolwiek innego.
Wciąż wyobrażam sobie anielskie, eteryczne ubrania
pod ciężkimi kurtkami.
To właśnie uszyję.
Idealny.
Chcę w ten sposób pokazać, że potrafię zaprojektować coś kobiecego,
ale także coś ostrzejszego, a razem to daje coś,
co świetnie się sprzeda.
A więc uszyję różową sukienkę z przejrzystego jedwabiu. Co się stało?
Cześć.
- Witajcie. - Cześć.
- Jonny. - Pika.
- Miło was poznać. - Miło cię poznać.
Chcę wam powiedzieć, co zrobimy.
Najpierw wytnę coś prostego,
żebyście od razu mogły zacząć szyć.
Czuję się bardzo komfortowo ze szwaczkami. Lubię pracować w zespole.
Tu są dwie warstwy, ale traktujcie je jak jedną.
Nawiązanie relacji z zespołem jest dla mnie bardzo ważne.
- Dziękujemy. - Bardzo wam dziękuję.
Esther, masz jakiś kolor?
Biel.
Super!
Tylko troszeczkę bieli.
Jestem bardzo zadowolona z ewolucji mojego stylu w tym programie.
Nie spodziewałam się, że tak bardzo się rozwinę.
Esther... Jesteś zwycięzcą.
Dziękuję, wszechświecie.
To nowe ujęcie haute couture.
Wygrywasz tę rundę. Znowu!
Ja pracuję tylko z czernią.
Ciągle pokazujesz więcej czerni.
Chciałabym, żebyś sięgnęła po odrobinę koloru.
Wielkie nieba. Masz tu kolor.
Czarna suknia bardzo mi się podoba. Nie jestem zachwycona złotą.
Czerń zawsze będzie dominować.
Szanuję to, że pozostałaś wierna sobie.
To dzięki temu masz silną markę.
Jurorzy mówiący, że powinnam robić to, co robię,
to najważniejszy moment w mojej karierze.
Będę miała coś do szycia za 20, może 30 minut.
Przyniosę wam. Teraz zacznę ciąć.
Szwaczki zajmą się ciężką, monotonną pracą,
jak wszywanie zamków i guzików czy szycie głównych części ubrań,
MEGAN - KANSAS CITY, USA
a potem sama zajmę się detalami.
Krokodyla skóra jest śliczna.
Tak się ucieszyłam na jej widok.
Wykupiłam wszystko, co mieli.
Ta kolekcja zdecydowanie pokaże ewolucję mojego stylu.
Zwłaszcza po dodaniu krokodylej skóry,
z którą jeszcze nie pracowałam.
Ładnie kontrastuje z elementami kobiecymi.
Nie wygrałam w żadnym zadaniu, dlatego chcę naprawdę zrobić wrażenie.
Chcę wygrać.
Kawa zaczyna działać.
Szybko przygotuję pierwsze ubranie.
Dla dziewczyn uszyję dwie sukienki, a dla chłopaka
luźne spodnie ze skóry i wełniany blezer.
To jest... jedno, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem ubrań.
Dlaczego? To naprawdę sporo. Nie wiedziałem, że to aż siedem.
Szyję trzy stroje, ale wynająłem dwie dziewczyny
i dwóch chłopaków.
Na przymiarce zdecyduję, który chłopak pójdzie na pokaz.
Mogę z tego zrobić całą sukienkę
czy to wyglądałoby dziwnie z plisami?
- Próbowałeś je wyprostować? - Nie, spróbuję.
Moje podejście zawsze było takie:
ubrania to zbroja.
Ale to wiąże się z młodszym mną, który potrzebował więcej ochrony.
Ubrania chroniły mnie przed światem.
Dołączyłem do programu, aby projektować, rywalizować z innymi,
podejmować wyzwania.
Nie rozumiesz idei haute couture.
Może pora rozstać się z kurtkami,
z którymi pracujesz od tak dawna.
Uwagi jurorów uświadomiły mi,
że mój styl chroni coś wrażliwego i delikatnego,
czego nie byłem gotów pokazać.
Myślę, że masz w sobie więcej i powinieneś to pokazać.
Chcę pokazać, że potrafię więcej.
To jest kobieca wersja twojego stylu.
To ogromna przyjemność widzieć, jak się rozwinąłeś.
- Wspaniale. - Wygrywasz tę rundę!
Nie chodziło tylko o zadowolenie jurorów. Odkryłem nowe kolory.
Nadruk bardzo mi się podoba, bo nadaje pewnej słodyczy.
Nową kobiecość.
Doskonale się spisałeś. Jesteś zwycięzcą tej rundy.
Dziękuję.
Jestem dumny z siebie jako projektanta
oraz jako człowieka, jakim się stałem.
Nie spodziewałem się takiego rozwoju duchowego,
ale jestem z niego dumny.
1 GODZINA DO KOŃCA
Wierzchnia strona jest błyszcząca.
Jutro czeka nas sporo pracy,
ale dobrze dogaduję się ze szwaczkami.
Czuję, że jesteśmy zespołem.
Drużyna Jonny'ego!
Podoba mi się ten otwarty brzeg.
Esther to się podoba.
Suknia do zrobienia. Bluzki do zrobienia.
Spódnice do zrobienia. Przymiarka, konsultacja, zwycięstwo, milion dolarów.
Bogactwo. Mąż. Rezydencja. Plan.
Halo.
AGENCJA MODELINGOWA
Dobrze, oddzwonię.
Miałem mieć trzy stroje, dwa damskie i jeden męski, ale modelka,
którą lubię najbardziej, nie jest dostępna.
- Co się stało? - Modelka jest niedostępna.
Która?
Armani. Ta, na której mi zależało.
Czy ktoś ma jedną modelkę za dużo?
Brakuje ci tylko jednej?
- Tak. - Chcesz ode mnie tę wybredną?
- Nie! - Przykro mi.
Jest zbyt wybredna, ale dzięki. Nie!
W branży mody często trzeba zmieniać plany.
Sam ciągle to robię. Trzeba przeć do przodu.
Nie można przestawać.
Wiecie, co zrobię?
Ubiorę chudego japońskiego chłopaka w sukienkę. Efekt może być ekstra.
Wykorzystam to na swoją korzyść.
Cześć, tu Jonny. Zarezerwowałem trzy osoby,
dwóch modeli i jedną modelkę.
Zostanę przy tej trójce. Dziękuję.
Na początku zarezerwowałem dodatkowego modela,
będę miał dwóch chłopaków i dziewczynę,
ale nie chcę nic zmieniać w ubraniach.
Ubiorę chłopaka w sukienkę.
To będzie wystrzałowe.
Mówię o kobiecości i o tym, że płeć nie ma znaczenia.
Powinienem to udowodnić na wybiegu.
Uszyję chłopakowi wiktoriańską suknię z plisowanego przejrzystego jedwabiu.
Co ja, u diabła, wyczyniam?
To rozstrzygający punkt. Albo dzięki temu przejdę do finału, albo przez to odpadnę.
HEIDI I TIM W TOKIO
Ale urocze!
Takiego oblicza Tokio nie znamy.
To niesamowite miejsce.
Sake!
Powinniśmy się napić.
Piłeś już musujące sake?
Nawet o nim nie słyszałem.
Powinniśmy wejść tutaj i spróbować każdego sake.
Zróbmy tak.
Dziękuję. Wypijmy za Tokio.
- Nauczyłaś się trochę japońskiego? - Tak.
- Powiesz coś? - Umiesz liczyć?
- Nie. A ty? - Nawet do jednego?
Nie. Jak jest „jeden”?
- Jak angielskie „itchy”? - Tak.
Dostajemy więcej sake.
A jak powiedzieć: „Mam na imię Heidi”?
Kiepsko mi idzie. Ledwo umiem mówić po angielsku.
Potrzebujemy dolewki.
Im więcej pijemy, tym lepiej nam idzie.
Jak powiedzieć: „Projektanci jutra”?
Właśnie.
Wypijmy za milion dolarów.
Toast za milion dolarów.
Upiję się tym.
HEIDI I TIM W TOKIO
Dzień dobry!
DZIEŃ 2 - PRACOWNIA
Tak!
Kolejny dzień w biurze.
Dwa szwy.
Każdy szyje dwa do czterech strojów.
Mamy pokazać nasz rozwój
ESTHER - BERLIN, NIEMCY
od początku programu do teraz.
To poważna sprawa.
Bardzo się stresuję.
MEGAN - KANSAS CITY, USA
Meta jest prawie na wyciągnięcie ręki.
- Tył... - Dotąd?
Tak. Tył jest bardzo podobny.
W kształcie. Wykrój jest dość mały, więc dodaj trochę materiału.
- Będzie to nosić chłopak. - Chłopak?
Ubieram chłopaka w jedwabną sukienkę.
Musi być nienagannie uszyta. Musi dobrze na nim wyglądać.
JONNY - LOS ANGELES, USA
- Dobrze? - Dobrze.
Powiedziałam już wczoraj,
że jestem bardzo zadowolona z tego, jak szyją.
Ale mamy niewiele czasu.
Chcę, żebyśmy pracowały razem
i żeby mówiły mi, co myślą o ubraniach,
ile czasu zajmie szycie.
Chcę, żeby wiedziały, że jesteśmy w tym razem.
Duch zespołu jest równie ważny
jak wysoka jakość pracy.
Ty pracujesz nad marynarką. Ile czasu potrzebujesz?
Około godziny?
20 minut.
Naprawdę? To świetnie.
Do dzieła!
- Witajcie. - Dzień dobry.
- Cześć. - Cześć.
- Jak się macie? - Dobrze.
Esther, jak ci się pracuje ze szwaczkami?
Wspaniale.
Jesteś zadowolona?
Tak, bardzo.
Dobrze zarządzasz swoim zespołem. Powiedz mi, nad czym pracujesz.
Przygotowuję trzy stroje. Pierwszy jest najbardziej przystępny.
Te spodnie łączą się z tamtą białą bluzką.
Czyli to będzie białe.
Pod spodem jest bezrękawnik.
A wierzchnie warstwy będą powiewać w ruchu.
Ta bluzka jest łatwa w noszeniu, ale i modna.
To będzie drugi strój.
Nareszcie mam koszulkę w stylu Jamesa Deana.
OSTATNIA TRÓJKA
Przepraszam.
Co? Czy to śmieszne?
Tak.
- Trochę... - Ostatnia trójka.
Mnie się podoba.
Przezabawny pomysł.
- Trochę... - Ostatnia trójka.
Mam dosyć ograniczania się i usuwania się w cień.
Sporo jeszcze się we mnie kryje. Jeśli nie teraz,
to kiedy mam to pokazać?
Dlatego łączę różne materiały.
Dodaję sporo kobiecości.
Wszystko, co teraz powiedziałaś, powinnaś powtórzyć przed jury.
Dobrze.
Dokładnie to samo, z tą samą dawką emocji.
Muszę tylko pilnować, żeby się nie popłakać.
- To mogłoby zadziałać na twoją korzyść. - Jasne.
Cześć, Sander. Nad czym pracujesz?
Postanowiłem uszyć trzy stroje,
reprezentujące przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
Rozumiem.
Pierwszy to dramatyczna jaskrawozielona sukienka.
STRÓJ: PRZESZŁOŚĆ
Dramatyzm, rzeźba – moje początki.
Drugi strój to przekręcona spódnica.
STRÓJ: TERAŹNIEJSZOŚĆ
To ma symbolizować
moje zmagania z bardziej przystępną modą.
STRÓJ: PRZYSZŁOŚĆ
Trzeci strój jest prosty,
ale z wycięciami...
To jest przystępny strój?
Tak.
Nie rozumiem... Mogę?
- Tak. - Wziąć ten materiał?
Proszę.
Ten kolor z zielenią.
Nie podobają ci się?
Ten kolor jest odważny i głośny.
A ten jest po prostu mdły. Słodki i delikatny.
Nie rozumiem tego. A wiesz, jak bardzo lubię twój styl.
Wiem.
Dodanie tego koloru mnie zdumiewa.
Nie spodobał mu się róż. Ale on nie będzie tego nosił.
Cześć.
- Masz trzy stroje? - Tak.
Bazuję na pierwszym zadaniu. Wykorzystam sukienkę o tym samym kroju
i długą męską kamizelkę motocyklową,
ale zaprojektuję je na nowo, żeby pokazać, jak się zmieniłem.
Myślę, że to jest wyszukana wersja tego pierwszego stroju.
A co zrobisz dalej?
Postanowiłem ubrać modela w tę przejrzystą sukienkę.
Zacząłem w to wątpić, ale...
Dlaczego?
Bo reakcją jurorów może być „Wow!” albo „Ech!”.
Właśnie tak powinno być.
Nie unikaj ryzyka, ale też nie szalej.
- Jasne. - Najlepiej być na granicy.
Jeśli zrobię tak, jak chcę, ale nie dostanę się do finału,
to chociaż poszedłem za sercem.
Właśnie. Musisz tylko wszystko uszyć.
- Wiem. - Do roboty.
Dzięki, Tim.
Jak idzie Megan?
Chcę zachować czystą formę, ale zabawić się kształtami.
Dobrze.
To jest baskinka na żakiet.
Na żakiet.
Szwaczki właśnie ją szyją.
Do tego dodam tę piękną krokodylą skórę.
Zrobię z niej klapy.
Gdzie jeszcze użyjesz tej skóry?
Z tego kawałka zrobię pas.
Skąd ta skóra?
Myślę, że dodaje głębi, i podoba mi się kontrast.
- Nie podoba ci się? - To połączenie wydaje się... przypadkowe.
Tutaj masz twardy, silny styl.
A reszta jest delikatna.
Możesz chcieć takiego yin i yang.
- Chcę. - Ale w takim wypadku
dodaj więcej skóry. Albo włóż w nią całe serce,
- albo z niej zrezygnuj. - Rozumiem.
Idź na całość.
Myślałam o tym, ale nie byłam pewna...
Jakie masz wątpliwości?
Chciałam, żeby baskinka i cała prawa strona były ze skóry.
KREACJA NA WYBIEG
Megan, zrób to. Nie powinnaś się powstrzymywać.
Na tym etapie jesteś jedynym projektantem, który nie wygrał żadnego zadania.
Wiem.
Dlaczego płaczesz?
- Jest ci ciężko, wiem o tym. - Tak.
Zdecydowanie czuję presję, żeby dać z siebie wszystko
i wygrać tę rundę.
W ten sposób mogę udowodnić, dlaczego zasługuję na miejsce w finale.
Zostawię cię.
- Ale zrób to. - Dziękuję.
Myślałem, że projektant z najsłabszymi ubraniami
odpadnie z programu.
Nikt z was nie ma słabych ubrań.
Jestem... pod ogromnym wrażeniem.
Zaprojektowaliście fantastyczne kolekcje.
Nie mogę się doczekać pokazu. Wiem, że będzie kapitalny.
- Do zobaczenia jutro. - Dzięki, Tim.
- Cześć. - Dziękuję.
Kochamy cię, Tim.
Wezmę pod uwagę, co Tim powiedział o moich kolorach,
i pozbędę się różu.
Zostawię dwa kolory.
Myślę, że to ułatwi jurorom zrozumienie mojej kolekcji.
Cieszę się z porady Tima.
Teraz nie powinnam się ograniczać.
Dodam krokodylą skórę do każdego stroju.
Muszę iść na całość.
Moja konsultacja poszła dobrze, ale jestem mocno do tyłu.
Kończymy drugie ubranie, zostało nam jeszcze pięć.
To sporo.
PRZYMIARKI
Super.
Podoba mi się.
Możecie tu zostać ze mną?
- Tak. - Dobrze.
Chcę, żeby szwaczki były ze mną podczas przymiarki.
Dzięki temu zobaczą, jak wyglądają ubrania i co trzeba zmienić.
Tutaj musimy zwęzić.
Czasami na początku nie wiem, jaki będzie efekt końcowy.
Podejmuję wiele decyzji w trakcie pracy.
Wiecie, co myślę? Szew miał iść tutaj.
Ale tak, jak jest teraz, podoba mi się dużo bardziej.
Czasami szwaczka popełnia błąd, ale okazuje się,
że dzięki temu ubranie wygląda dużo lepiej.
Piękne.
Ramiona są za szerokie na ciebie.
Ubrałem modela w marynarkę i chłopak w niej tonie.
Wygląda okropnie.
Oprócz tego nie mam nic dla pozostałej dwójki.
Po raz pierwszy zaczynam panikować.
Tak, naprawdę panikuję.
Gotowe. Bardzo się cieszę.
Wszystkie ubrania są gotowe.
Jestem zaskoczona, bo zawsze kończyłam ostatnia.
Praca w zespole ze szwaczkami wiele zmienia.
Dobra robota.
Teraz mogę pokazać swoje doświadczenie w budowaniu zespołu tak,
aby wszystkim dobrze się pracowało.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Zobaczycie pokaz?
- Tak, jutro. - Tak? To świetnie!
Tak powinna wyglądać praca nad kolekcją.
Mam zespół wspaniałych, zdolnych ludzi i efekty są rewelacyjne.
- Dziękujemy. - Dziękuję. Arigato gozaimasu.
Czas nie jest po mojej stronie. Co chwilę wybija kolejna godzina.
Nie wiem, czy uda mi się skończyć na czas.
Muszę wykroić i uszyć skórzane spodnie,
zaprojektować, wykroić i uszyć jedwabną bluzkę i jedwabną sukienkę.
To przerażająca ilość pracy na jeden dzień.
Chyba ograniczę się do dwóch strojów. Nie zdążę zrobić trzech.
Wolę wysłać na wybieg dwie osoby w wystrzałowych ubraniach
niż trzy w byle czym.
Ale jeśli wszyscy inni pokażą trzy stroje,
to zadziała przeciwko mnie.
Muszę podjąć decyzję.
Jeśli mi nie wyjdzie, mogę odpaść z programu.
DZIEŃ 3 - DZIEŃ POKAZU
2 GODZINY DO KOŃCA
Mam dwie godziny, bez szwaczek.
JONNY - LOS ANGELES, USA
Nie mogę podjąć decyzji, ile pokazać strojów.
Jeśli zdecyduję się na dwa, jurorzy na pewno mi to wytkną,
bo wszyscy inni zrobili więcej.
Dlatego postanowiłem dokończyć trzy.
Muszę tylko zrobić milion różnych rzeczy.
Możemy zszyć w ten sposób i przyciąć materiał
albo obszyć brzeg.
Obszyję brzeg, bo to dwie warstwy.
Esther skończyła swoją kolekcję i chce mi pomóc.
- Jasne. - Dziękuję.
- Proszę bardzo. - O Boże!
Tylko o nic mnie nie obwiniaj, bo nie jestem szwaczką.
Jesteś szwaczką. O Boże, anioły noszą czerń.
Esther pomaga Jonny'emu...
To są zawody, nie powinniśmy sobie pomagać.
Jurorzy nie będą wiedzieli, że Jonny sobie nie radzi.
To niesprawiedliwe, że ja tak ciężko pracuję, a on nie musi.
MEGAN - KANSAS CITY, USA
Anioły zsyłają mi pomoc.
30 MINUT DO KOŃCA
Chodźmy po sukienkę.
Podoba mi się.
Cześć, Sander.
Pora na makijaż.
Zostaw tak. To będzie wschodzące słońce.
W ten sposób dodaję element japoński.
Koło z flagi, oznaczające wschodzące słońce.
Nie chcę, żeby było zbyt duże i zasłaniało oczy.
Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
SANDER - HASSELT, BELGIA
Wschodzące słońce z flagi.
Tak jest dobrze. Dziękuję.
- Dzięki. - Dziękuję.
Czas na zabawę!
Chodźcie.
Myślę, że moje ubrania będą się wyróżniać. Bardzo chciałabym usłyszeć od jurorów,
ESTHER - BERLIN, NIEMCY
że są ciekawi, co mogę pokazać w finale.
Nigdy nie byłam tak zadowolona w tym programie.
Jestem ogromnie dumna ze swojej kolekcji.
Pokazuje, jak wiele potrafię i jak się rozwinęłam.
Ciężko pracowałam w tym programie i zasługuję na miejsce w finale.
Nie spisałem się najlepiej.
Jeśli kolekcja nie spodoba się jurorom, mogę odpaść z programu.
Ale to moja pierwsza wpadka.
Mam nadzieję, że jury weźmie pod uwagę całokształt naszej pracy.
Jeśli tak będzie, mam realną szansę na finał.
Po wprowadzeniu zmian łatwiej zrozumieć moją wizję.
Myślę, że nikt nie będzie się spodziewał
takiej kolekcji.
Nie mogę się doczekać reakcji jurorów.
To ważny dzień.
Mamy czworo projektantów. Po tym pokazie zostanie ich troje.
Nie mógłbym być bardziej dumny.
Mam nadzieję, że oni są jeszcze bardziej dumni.
Wiele osiągnęli. Jestem wzruszony.
Sexy.
Jeśli już teraz się rozklejam, to co będzie później?
Witajcie.
Dobry wieczór.
Witajcie. To była emocjonująca przygoda.
Masz rację, Heidi. Zostało z nami czworo projektantów.
Jesteśmy ogromnie dumni z każdego z nich.
Na tym pokazie projektanci mają zaprezentować,
czego się nauczyli od rozpoczęcia programu.
Ich kolekcje mają pokazać, jak w trakcie tej globalnej przygody
rozwinął się ich styl.
Zwycięski strój będzie natychmiast dostępny na Amazonie,
w sklepie Projektantów jutra.
Pora przedstawić naszych wspaniałych jurorów.
Dyrektor kreatywny marki Altuzarra, Joseph Altuzarra.
Kobieta biznesu i influencerka, Chiara Ferragni.
Supermodelka i redaktorka brytyjskiego Vogue, Naomi Campbell.
Zaczynajmy.
- Jak się czujesz? - Mocno się denerwuję.
ESTHER - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Bluzka pięknie się układa na wietrze.
Esther uszyła białą bluzkę!
Chce pokazać, że potrafi więcej.
Podoba mi się jej świeże spojrzenie na czarne spodnie i białą bluzkę.
To też mi się podoba.
ESTHER - KREACJA NA WYBIEG
- Rewelacja. - Cudo.
„Ostatnia trójka”.
To wspaniale, że miała odwagę na taki napis.
Widać, że jej zależy.
ESTHER - KREACJA NA WYBIEG
Pięknie podkreślona talia.
Piękna kolekcja.
Wielkie nieba, popatrz na to!
SANDER - KREACJA NA WYBIEG
To wygląda jak sukienka nałożona na sukienkę.
Wyrzuciłabym zamek.
SANDER - KREACJA NA WYBIEG
- Ciekawe. - Bardzo mi się podoba.
Zaskakujący tył, to świetny pomysł.
Racja.
W krótkim czasie zaprojektował sporo pięknych ubrań.
SANDER - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Piękny garnitur, wygląda dużo lepiej z zielenią.
Myślę, że Sander przeszedł od eksperymentalnego stylu do bardziej...
Codziennego.
Gratuluję. To świetna kolekcja.
Dziękuję.
Cześć, Tim.
Dodałaś skórę? Wspaniale.
MEGAN - KREACJA NA WYBIEG
Podobają mi się jej nowatorskie garnitury.
Mam wrażenie, że nauczyła się czegoś od Esther.
Zgadzam się.
Zbyt niechlujne dla mnie.
Wygląda jak zebrane resztki.
MEGAN - KREACJA NA WYBIEG
Zgadzam się, dość skomplikowany strój.
MEGAN - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
To mi się podoba.
Jest bardziej spójne.
Odcięłabym trochę tego materiału, ale i tak mi się podoba.
Zaczynamy, Jonny.
JONNY - STRÓJ DO SPRZEDAŻY
Co myślicie o tej marynarce?
Źle leży.
Widziałam już marynarki o zbyt szerokich ramionach,
więc może to trend,
ale mnie się to nie podoba.
JONNY - KREACJA NA WYBIEG
Ta kurtka jest bardzo starannie wykonana.
Jest piękna, ale już taką mam.
- Wy też? - Ja tak.
Myślę, że wszyscy noszą
takie kurtki od lat.
Nie pokazuje nam nic nowego.
- Racja. - Ale pokazuje, w czym jest dobry.
JONNY - KREACJA NA WYBIEG
- Piękne. - Mnie też się podoba.
Podoba mi się sukienka na chłopaku.
Mój ulubiony strój z trzech.
- Podoba ci się saszetka z sukienką? - Nie za bardzo.
Ta sukienka nie potrzebuje dodatków.
Jestem...
Odrobinę zawiedziona?
Świetnie się spisaliście.
- Tim, chodź do nas. - Właśnie.
Jasne.
- Witajcie. - Cześć.
Cześć.
- Cześć. - Cześć.
Mocno się denerwujemy przed spotkaniem z jurorami.
Ale nie możemy trząść się jak galareta.
SANDER - HASSELT, BELGIA
Ktoś taki nie byłby wart
miliona dolarów.
Jesteście zmęczeni.
Ja jestem wypoczęta. Nie wiem, o co chodzi.
Dzisiaj pokazaliście nam fantastyczne kolekcje.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
Troje z was przejdzie do ostatniego zadania.
Jak wiecie, szukamy projektanta, który może zbudować
markę o globalnym sukcesie.
Projektant stojący za marką jest równie ważny,
jak jego ubrania na wybiegu.
Omówiliśmy wasze kolekcje i na podstawie pokazu
podjęliśmy pewne decyzje.
Jak wiecie, nie muszą to być ostateczne decyzje,
ponieważ możecie zmienić nasze zdanie.
Szukamy projektanta i przedsiębiorcy.
Mam pewne uwagi i pytania do każdego z was.
Esther, chcemy porozmawiać z tobą.
Jak dzisiejsza kolekcja odzwierciedla rozwój twojego stylu?
Wcześniej musiałam bronić mojego czarnego świata i to był kluczowy moment,
pozwolił mi się rozwinąć.
Być może ta biała koszulka
symbolizuje koniec tej Esther,
która zawsze usuwa się w cień i pozwala innym zabłysnąć.
W końcu powiedziałam: „Nie, jestem tutaj i chcę
„być w finale”.
Wszystko bardzo mi się spodobało.
Nie widziałam jeszcze takiej bluzki, a wiedziałam wiele.
Wyglądała przepięknie, i to bez maszyny do wiatru.
Była po prostu idealna do pokazu na łodzi.
Drugi strój, z płaszczem, jest pięknie skrojony.
Spodobał mi się napis na koszulce.
A na koniec rewelacyjna sukienka. Wszystkie ubrania wyglądały jak ze sklepu.
- Zdecydowanie. - Dziękuję.
Jak ci się pracowało ze szwaczkami?
Powiedziałam im, co będziemy robić w ciągu całego dnia i że musimy
pracować razem.
Oprócz tego były ze mną na przymiarce,
po której od razu wzięły ubrania z powrotem
i dokładnie wiedziały,
- co zrobić. - Sprytnie.
To także buduje zespół.
Widać po efektach. Ubrania są przepiękne.
Dziękuję.
Brawo. Widzę w twojej pracy siłę i szlachetność.
To odważna, ryzykowna, nowoczesna i elegancka kolekcja.
Koszulka jest bardzo sugestywna. Widać, że naprawdę chcesz
przejść do finału
i miałaś odwagę przekazać to w niezbyt subtelny sposób,
powiedziałaś to głośno.
To był wzruszający widok.
Zrozumiałem, że ten cały proces
umocnił twoją wiarę w siebie.
Chcę skomentować twoją pracę ze szwaczkami.
Nawet wybitny projektant,
jeśli nie wie, jak zarządzać zespołem,
tak naprawdę tylko robi ubrania.
Nie buduje firmy, nie buduje marki.
Esther, powiedz nam, co odróżnia cię od innych.
Myślę, że jestem jak uśpiony wulkan,
który za chwilę wybuchnie.
Mam nadzieję, że chcecie zobaczyć, co wtedy się stanie.
- Ja zdecydowanie tak. - Ja też.
My wszyscy.
Jurorzy, czy ktoś z was zmienił zdanie?
- Nie. - Nie.
Esther, jesteś dzisiejszym zwycięzcą.
Dziękuję.
Twoje czarne spodnie i biała bluzka będą natychmiast dostępne
na Amazonie, w sklepie Projektantów jutra.
Przechodzisz dalej. Gratuluję.
Mogę nosić ten napis.
Zobaczyć na własne oczy.
Bardzo się cieszę, że jestem w finale.
Mocno tego chciałam i dałam z siebie wszystko.
Sander, teraz twoja kolej.
- Cześć. - Cześć.
- Cześć, Sander.
Opowiedz nam, jak twoja kolekcja reprezentuje twój rozwój.
Chciałem pokazać przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
Moje początki to pierwszy strój,
bardzo dramatyczny.
Strój reprezentujący teraźniejszość jest przystępny z przodu,
ale z tyłu ma ogromne kokardy,
bo próbuję zrozumieć, jak połączyć te dwa światy.
Trzeci strój, reprezentujący przyszłość,
to minimalistyczny garnitur,
ale z małymi wycięciami, czyli elementem dramatyzmu,
który zawsze będzie obecny.
Doskonale rozumiem trudy tych zmian,
bo kiedy sam zaczynałem, szyłem obcisłe skórzane kombinezony
ze stożkowatymi biustonoszami...
- Co? - Coś dla mnie.
Tak. Dość ekstremalny styl.
Widzę u ciebie wspaniałą ewolucję
z surowej kreatywności do czegoś, co znajdzie wielu klientów.
To lubię słyszeć.
Wybrałeś świetne fryzury i makijaż.
Bardzo sprytny sposób na dodanie nutki Japonii.
- Wschodzące słońce. - Właśnie.
Musisz zachować poczucie humoru, bo ono cię wyróżnia
i widać je w twoich ubraniach,
na przykład w zawadiacko obnażonych plecach.
Połączyłeś je z tak elegancką spódnicą.
Czy ona jest ukośnie skrojona z przodu?
Zacząłem od zwykłej spódnicy i ją przekręciłem.
To nic prostego.
Dajemy sobie radę.
Masz niesamowitą wyobraźnię.
Tak, i wciąż masz mnóstwo nowych pomysłów.
- Tak. - Ale jak opisałbyś swoją markę?
To kreatywność dostępna dla każdego.
Coś nowego, świeżego.
Myślę, że dlatego reprezentuję nie teraźniejszość, a przyszłość.
I tyle!
Mądre słowa.
Podoba mi się.
Sander, gratuluję.
Przechodzisz do finału.
Tak! To świetne uczucie.
Europa!
Zestresowałem się.
Jonny i Megan, chcemy porozmawiać z wami obojgiem,
zanim zdecydujemy, kto przejdzie dalej.
Megan, zaczniemy od ciebie.
Dobrze.
Jak dzisiejsza kolekcja odzwierciedla rozwój twojej marki?
Pracowałam jako projektant dla wielu firm,
więc wiedziałam, co lubią i chcą nosić kobiety.
To dlatego moje ubrania dobrze się sprzedają.
Ale nie mogłam się zdecydować, czy pokazać wszystko, co w sobie mam,
czy zachować ostrożność.
Pokazywałam siebie, ale nie całą siebie.
Teraz moja marka jest bardziej dojrzała i elegancka.
Jestem z niej dumna.
W twojej dzisiejszej kolekcji widać rozwój.
Zwłaszcza w pierwszym stroju.
To zabrzmi nieprzyjemnie,
ale ten strój spodobał mi się najbardziej między innymi dlatego,
że jest w ostrzejszym stylu i kojarzy mi się
z pewnymi ubraniami Esther czy Jonny'ego.
Nie wydaje się bardzo wierny twojemu stylowi.
Zgadzam się, miałam takie samo wrażenie.
Ja się nie zgadzam.
- To niesprawiedliwe. - Naprawdę
miałam takie samo wrażenie.
Tylko przez kolor...
Nie. Nie wiem, dlaczego takie wrażenie.
Często szyję garnitury.
To był garnitur.
Uwielbiam twoje garnitury.
Być może eksperymentowałaś aż za bardzo i efekt jest trochę niechlujny.
Zgadzam się z Heidi. Skórzane spodnie
nie leżały zbyt dobrze w kroku.
Oprócz tego wolałabym same spodnie albo samą spódnicę,
bo to połączenie jest niechlujne i zbyt podobne do poprzedniej kolekcji.
Chciałam po prostu pójść na całość,
pokazać wszystko, co mam, i jak się rozwinęłam.
Myślę, że rozwijałaś się w każdym zadaniu.
Brakuje mi tylko
jasnego pojęcia, co jest istotą twojej marki.
Świetnie to ująłeś.
- Racja. - Właśnie.
Twoje ubrania podobają się typowej kobiecie.
- W ogromnym przedziale wiekowym. - Tak.
Megan, dlaczego zasługujesz na miejsce w finale?
To jest mój czas. Myślę, że ten program jest stworzony
dla projektantów takich jak ja, którzy nie mają środków,
żeby wejść na wyższy poziom.
Jeśli dacie mi miejsce w finale, na pewno się nie zawiedziecie.
Dziękuję, Megan.
Dziękuję.
Dobrze powiedziane.
Jonny, teraz kolej na ciebie.
Zaczynajmy.
Opowiedz, jak dzisiejsza kolekcja odzwierciedla rozwój twojej marki.
Jako gej noszę gruby pancerz,
żeby radzić sobie w życiu codziennym.
Dlatego projektuję stroje, które widzę jako agresywne,
silne i odważne, i takie właśnie one są.
Ale w ostatnich tygodniach odkryłem,
że delikatność może stanowić równie silną zbroję.
Dlatego moja kolekcja ma kolory, miękkie materiały i plisy.
Przed dołączeniem do programu nigdy nie spróbowałbym czegoś takiego.
Nie widziałam tego w kolekcji.
W pierwszym stroju spodnie są wtórne.
Tunika jest wtórna. Marynarka też jest wtórna.
Owszem, każdy chciałby mieć takie spodnie i marynarkę.
Ale ja chcę zobaczyć coś więcej. Przykro mi.
Rozumiem.
Sukienka jest cudowna,
niezwykle kobieca i elegancka, ale nie podoba mi się dodatek saszetki.
Dobrze.
Nie jest potrzebna. Sukienka obroniłaby się sama.
- Robi wrażenie. - Jasne.
Mnie bardzo spodobała się torba.
Użyłeś swojego nazwiska, a nie marki Skingraft.
Chyba wszyscy się zgadzamy, że to dobry wybór.
Według mnie to nie była ekscytująca kolekcja.
Kurtkę z drugiego stroju mam od dwóch lat.
Rozmawiałyśmy o tym.
Chiara taką ma, Naomi też. Waszym zadaniem jest wymyślać
nowe rzeczy, których jeszcze nie mamy.
Brakowało ekscytujących nowości. A to za nie kochamy modę.
Słuszna uwaga.
Łatwo utożsamiać się z tymi ubraniami, bo już takie mamy.
Zgadzam się.
To nie zawsze coś złego.
Ale musi pokazać swoją wersję.
Wcześniej udawało ci się pokazać świeże spojrzenie na coś znanego.
Wiemy, że szyjesz ubrania, które chętnie włożą masy.
Wszyscy się zgadzamy?
Musisz to robić w swoim unikalnym stylu.
Rozumiem was.
Jonny, dlaczego powinieneś być w finale?
Na początku programu byłem w tyle. Nie umiałem szyć,
nigdy wcześniej nie robiłem wykrojów. Nie szło mi najlepiej.
Nie tylko przetrwałem kolejne zadania, ale i przeszedłem do czołówki.
Skoro potrafię szybko opanować rzeczy, których wcześniej nie umiałem,
i robić je tak dobrze,
bardzo chcę wam pokazać to, co wychodzi mi najlepiej,
czyli zarządzanie marką.
Wiem, że jeśli dacie mi tę szansę, będziecie z dumą mówić,
że wierzyliście we mnie, zanim usłyszała o mnie reszta świata.
Dziękuję, Jonny.
Dziękuję.
Megan i Jonny.
Jedno z was przejdzie dalej,
a jedno odejdzie.
Zwykle tego nie robimy, ale ponieważ to taka ważna decyzja,
myślę, że powinniśmy porozmawiać na osobności.
Dobrze.
Chciałabym, abyście na chwilę wyszli.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Nie wiem, jak zdecydować,
bo myślę, że Jonny ma wyraźnie zdefiniowaną markę...
Tak.
...i należy to docenić, ale dzisiaj się nie spisał.
Racja.
Megan ma ogromne doświadczenie, pracowała dla większych firm.
Musiała projektować pod plany sprzedaży.
- Musiała naprawdę ciężko pracować. - Zgadzam się.
Na pewno.
Teraz się rozwija.
- Tak. - Pojechała do Paryża, do Tokio.
Tak.
Uwolniła się z więzów.
Właśnie.
- Dopiero teraz jest wolna. - Marka Jonny'ego jest gotowa do sprzedaży.
- Zdecydowanie. - Nie, ja się nie zgadzam.
- A ja się zgadzam. - Sukienka, kurtka...
- Nie... - Tak.
Nie były twarzowe, nawet na chłopaku.
- Dół koszulki... - A ubrania Megan?
Według mnie są na równi.
Ale koniec końców trzeba zaufać intuicji, a moja podpowiada mi, że...
Posłuchajcie...
Straszne.
Czekam na decyzję, jak potoczy się moje życie.
Nigdy tak się nie pociłem.
JONNY - LOS ANGELES, USA
Tim, projektanci, możecie wejść.
O Boże, polecą łzy.
- Powodzenia. - Chodźmy.
Jonny, Megan, nie będzie nam łatwo pożegnać się z jednym z was.
Tim, jak się masz?
Jestem zdruzgotany. Nie zazdroszczę wam.
Dziś wolałabym siedzieć tam.
Megan i Jonny, możecie tu podejść?
Muszę wam powiedzieć, że to nie była łatwa decyzja.
Jedno z was przejdzie dalej, a jedno odejdzie.
Jonny...
Przechodzisz dalej.
Dziękuję.
Megan, przykro mi, nie przechodzisz dalej.
Dobrze. Dziękuję wam.
Dziękuję.
Wierz w siebie. Wiem, że odniesiesz wielki sukces.
Nie płacz.
Przed tobą wspaniała przyszłość. Naprawdę.
MEGAN - KANSAS CITY, USA
Odchodzę... Nie chcę płakać.
Wszyscy kiedyś dochodzimy blisko do celu, ale go nie osiągamy.
Cześć, Tim.
Nie zapomnimy o tobie. Będziemy mocno tęsknić.
Cześć, kochana. Dziewczyny z Los Angeles rządzą.
Cześć.
- Powodzenia. - Cześć.
- Cześć.
Bardzo mi przykro.
Megan rozwinęła się tutaj jak mało kto.
Chciałem zobaczyć, jak wymiata na pokazie.
Gratuluję, Jonny.
Dziękuję.
Dołącz do nich.
Chodź tutaj.
Nie wierzę, że jestem w finale z Esther i Sanderem.
Już na początku wiedziałem, że Esther będzie w finale i Sander też.
Walczyłem o miejsce obok.
Ostatnia trójka.
Gratuluję wam wszystkim.
- Tak. - Dziękujemy.
Możecie spotkać się ze mną i Timem za 15 minut?
Jasne.
Świetnie. Dzięki.
Do zobaczenia.
- Dziękujemy. Cześć. - Pa.
Do zobaczenia. Gratuluję.
Już się cieszę na kolejną część.
Ja też.
Myślisz, że wiedzą, co ich czeka?
Myślę, że nie mają pojęcia.
Uwielbiam ich zaskakiwać. Idziemy?
- Dobrze. - Do dzieła.
W kolejnym odcinku...
Ostatnia trójka. Pakujcie walizki. Czeka was największe zadanie.
Stworzycie tymczasowy sklep.
Co z tego wyjdzie?
I przygotujecie kolekcję 12 do 14 strojów na pokaz mody.
Ostatnie zadanie jest większe, niż się spodziewałem.
To miało być wyżej.
Stres jest ogromny.
Jedna osoba odpadnie. Zadecyduje o tym sklep.
Tylko dwoje z was zaprezentuje kolekcję na pokazie.
Stawka jest wysoka.
PROJEKTANCI JUTRA